Kabul Ediyorum…

Artık değiştirmeye zorlamak yerine çokça kabul ediyorum..

Biliyorumki değişim için gerekli şartlar oluşmadıkça zorlamanın bir manası yok.

Afilli yoga pozları bazen olmadığında yapabilmek için daha fazla zorlamıyorum ,öylece bırakıyorum.

Her şeyin kendi ritmi ve zamanı var.Buna saygı duyuyorum .

Ailemdeki kadınlara saygı duyuyor ve onların acıları önünde eğiliyorum.

İhtiyacım olan sevgi zaten evrende var .Birinden bunu talep etmek yerine kendimi sevginin kaynağı olmayı seçiyorum.

Kendime değer vermeyi öğreniyorum.

Başkalarının olumlu yanlarını yüceltip kendimi azımsamak/alçaltmak yerine kendimin de olumlu özelliklerini görüp başkalarıyla kıyaslamayı bırakıyorum.

Herkes kendi başına değerli.

Biliyorumki hepimizin ortak arayışı ‘sevgi’ .

Kalp çakramın bloke olduğunu hissettiğimde erk hayvanlarımla bağlantıya geçiyorum..

Kendi spiritüel gelişimime saygı duyuyorum..

Kendimi seviyorum..

Ve biliyorumki sevgi ile ilişkim aslında kendim ile ilişkim..

Geşmişte ne olduysa oldu.. Hepsini sevgi ile uğurluyor ve affetmek üzerine çalışıyorum..

Hayatımda bana destek olan herkese minnet duyuyorum. Ve onlar için en iyisini diliyorum..

Şifa her neredeyse ona doğru çekilmek için kendime izin veriyorum.

Savaşmak yerine kabul ediyorum..

Affetmeyi seçiyorum..

Bolluğun kendisi olduğumu biliyor ve içimdeki Atman’ı selamlıyorum.

Kabul etmeyi seçiyorum..

Hatalarımı bir deneyim olarak almayı seçiyorum…

Sevgi alıyor ve Sevgiyi veriyorum…

Bu yazıyı okuyan sen ,seni de seviyorum..